Gitmek Lazým Bu Þehirden | 13 Þubat 2010 ~ Günün Hikayesi
Gitmek Lazým Bu Þehirden | 13 Þubat 2010 ~ Günün Hikayesi/rapidshare.com
Gitmek Lazým Bu Þehirden
Bir güz mevsimiydi. Hayat hakkýnda alýnmasý gereken bir karar vardý. Ruh hali, beyni, düþünceleri, karmakarýþýktý. Sýkýlmýþtý kadýn, kararsýzlýklarý yaþamaktan. Düþünmeye ihtiyacý vardý. Sakin bir yerde.
Sakinleþtiricilerine uzandý. Bu sefer iki tane birden içti. Birazdan sakinleþtiriciler etkisini gösterecekti. Dýþarýya çýktý.
Hava sakindi, yaðmur çiseliyordu.
Deniz kýyýsýnda ki parka doðru ilerledi. Her zaman ki gibi yaþlý çýnarýn karþýsýnda oturacaktý. Çýnar, sessiz dostu. Bakýþlarla dertleþtiði sabýrlý arkadaþ.
Banka
Gitmek Lazým Bu Þehirden | 13 Þubat 2010 ~ Günün Hikayesi
Gitmek Lazým Bu Þehirden
Bir güz mevsimiydi. Hayat hakkýnda alýnmasý gereken bir karar vardý. Ruh hali, beyni, düþünceleri, karmakarýþýktý. Sýkýlmýþtý kadýn, kararsýzlýklarý yaþamaktan. Düþünmeye ihtiyacý vardý. Sakin bir yerde.
Sakinleþtiricilerine uzandý. Bu sefer iki tane birden içti. Birazdan sakinleþtiriciler etkisini gösterecekti. Dýþarýya çýktý.
Hava sakindi, yaðmur çiseliyordu.
Deniz kýyýsýnda ki parka doðru ilerledi. Her zaman ki gibi yaþlý çýnarýn karþýsýnda oturacaktý. Çýnar, sessiz dostu. Bakýþlarla dertleþtiði sabýrlý arkadaþ.
Nefes almaya baþladýðýný hissetti. Tatlý bir huzur karþýlýyordu onu, her parka gelip, yaþlý aðacýn karþýsýna oturduðunda.
Beyninde düþünceler akmaya baþladý.
Hayat bir film karesiydi aslýnda. O ise baþrolü olmayan bir oyuncu, belkide bir figüran. Yaþanýlan her þey senaryo. Aðaçlar, kuþlar çiçekler, deniz ve niceleri birer dekordu, hayatý tamlayan. Ve senarist, yapýmcý, yönetmen Tanrýydý.
Bir çiçeðin suyu sevdiði gibi sevmiþti,oysa çiçek suyu sevmiþ,su yaðmuru, yaðmur sýcaðý, sýcakta güneþi.
Gökkuþaðýnýn renklerine ulaþmayý özlemlediði kadar, umut etmiþti sevilmeyi. Sonbaharý sevmiþti. Sonbahar, aðaçlarý tercih etmiþti. Aðaçlarýn yapraklarýný dökmeyi. Yalnýzlýk, insanlarý sevmiþti, insanlar bencilliði benimsemiþti.
Oynadýðý film ilginçti, yada rol aldýðý. Bazen anlamsýz.
Üçüncü halin imkansýzlýðý geldi birden aklýna. Mantýk ilkeleri içirisinde kendine en sempatik gelen ilkeydi bu.
Bir þey ya vardý yada yoktu. Üçüncü bir þey söz konusu olamazdý.
Ya severdi insan veya sevmezdi. Ayný anda iki insan bir kalbe sýðdýrýlamaz, arzulanamazdý. Bu mantýk dýþýydý. Bunlarý düþünürken gülümsedi kadýn.
Yalnýzdý, ve hayatta kendinden baþka kimseye güvenemezdi. Ortalarda bir yerde kararsýz bir þekilde hayatýn onu savurup yok etmesine izin vermeyecekti. Yaþanýlan bu süreçte aðlamak hakkýydý kadýnýn.
Gitmek lazýmdý bu þehirden. Çýnara sonsuza dek elveda deyip,doðru yada yanlýþ fark etmez bir karar verip, kararsýzlýðý atmak lazýmdý. Hayat her þekilde süprizlerle doluydu. Savuruyordu yaþam zaten, son bir defa sallamasýnýn bir zararý yoktu. Yaþanmadan öðrenilemezdi. Ve yaþanýlan yer kýsýr bir yerdi. Hayat yoktu bu þehirde, iþte yoktu.
Herþeyden önce kendini düþünmeliydi. Çýkarlarýný.
Yeni bir þehir, yeni baþlangýçlar, iþ,saðlýk , sigorta, hepsi olacaktý. Bunu biliyordu.
Çýnara baktý. Yapraklarýný savuruþlarýna, sararmalarýna, yapraklarýnýn yere düþmesine oralý olmadan, yeni yapraklar, daha yeþilinden, sonbahara sunuþunu düþündü. Çýnar, hiç yýlmýyordu ve hayat devam ediyordu.
Kimbilir belkide çýnar son dostluðunu gösteriyordu. Karþýsýnda dimdik durarak ona mesaj veriyordu. Anlamýþtý kadýn. Ve kararýný vermiþti.
Yeni umutlara,iliþkilere, yelken açmak lazýmdý. Yeni aþklara. Ama bu sefer biliyordu. Sevmek mi? Sevilmek mi?
Sevilmekti, kararý.
Aðlamak hakkýydý kadýnýn.Yaþanýlan bu süreçte. Ve gitmek lazýmdý bu þehirden. Mutluluða ve umutlara merhaba demek adýna.
Gül Deniz Yersiz
__________________
yolumuza ForumeZi.NeT olarak devam...
Her yaratýk kendisine göre
bir yöntemle ýrmak dibindeki
dallara ve kayalara sýkýca tutunmuþtu,
çünkü yaþama biçimleriydi
tutunmak ve doðumdan beri
bildikleri tek þey akýntýya
karþý durmaktý.
Gitmek Lazým Bu Þehirden | 13 Þubat 2010 ~ Günün Hikayesi 
__________________
Normal
